Wat is de bijbel voor boek?

Het woord 'bijbel' is afgeleid van het Griekse biblia dat 'boeken' betekent. De bijbel vormt als één groot boek een eenheid, maar is tegelijkertijd een verzameling losse boeken van uiteenlopend karakter. De bijbelboeken samen bevatten de heilige geschriften van joden en christenen. Het zijn verhalen en gebeurtenissen, religieuze wetten en leefregels, liederen, profetieën en spreuken, die eeuwenlang van generatie op generatie mondeling zijn doorgegeven. Op zeker moment zijn al die genres op schrift gesteld en bewerkt of aangevuld tot de bijbelboeken die we nog steeds kennen. Tussen het ontstaan van het eerste en laatste bijbelboek liggen ruim elf eeuwen, en er zijn tal van auteurs bij betrokken geweest. Later zijn die boeken tot één boek samengebracht.

Oude Testament of Tenach

De bijbel bestaat uit twee 'hoofdafdelingen'. Het eerste deel gaat over de tijd tussen het ontstaan van de wereld en het begin van onze jaartelling – de jaren vóór Christus dus. Dit deel heeft als hoofdthema het verbond dat God sluit met het volk Israël, en de afstamming en geschiedenis van het joodse volk. De in totaal 39 bijbelboeken in dit gedeelte zijn geschreven in het Hebreeuws en het Aramees, en ontstaan tussen 1000 en 200 v.Chr. in het Midden-Oosten. Voor joden gelden alleen deze geschriften, die ze samen 'Tenach' noemen, als Heilige Schrift. Christenen noemen deze boeken samen het 'Oude Testament'.

Nieuwe Testament

Het tweede deel van de bijbel, het 'Nieuwe Testament', vormt samen met het 'Oude Testament' de Heilige Schrift van de christenen. In dit deel staat het leven en de leer van Jezus van Nazareth en het ontstaan van de christelijke kerk centraal. Deze afdeling telt 27 bijbelboeken, die tussen ongeveer 50 en 100 n.Chr. zijn opgetekend in het Grieks. Deze boeken – waaronder veel brieven – zijn geschreven in het Middellandse Zeegebied dat in die tijd deel was van het Romeinse Rijk.

Deuterocanonieke boeken

De vorming van de afzonderlijke bijbelboeken tot de twee hoofdafdelingen is een ingewikkeld proces geweest. Uiteindelijk is in de periode rond het begin van de jaartelling in twee fasen vastgesteld welke boeken voldoende gezag en authenticiteit hadden om deel uit te maken van de Heilige Schrift. De 66 bijbelboeken van het Oude en Nieuwe Testament worden samen als definitieve verzameling beschouwd, die 'canon' wordt genoemd. Daarnaast is er nog een grote groep teksten die wel tot de bijbelse geschriften behoren, maar die niet in de canon zijn opgenomen. Tien van die boeken worden in veel bijbels als 'deuterocanonieke' bijbelboeken opgenomen bij het Oude Testament.

Toegankelijkheid

Om dat grote boek toegankelijk te maken, is de tekst op een vaste manier ingedeeld. Om te beginnen zijn de verschillende bijbelboeken in de meeste bijbels in dezelfde volgorde gezet. Elke bijbel begint met het boek Genesis en eindigt met Openbaring, ook wel Apokalyps genoemd.

De hoofdstukken van de bijbelboeken zijn genummerd, en elk hoofdstuk is weer verdeeld in verzen, kleine stukjes van een paar zinnen of woorden. Elk vers heeft een eigen nummer. Op die manier kan heel precies naar een bepaalde bijbeltekst worden verwezen: Genesis 4:2-4 verwijst naar het bijbelboek Genesis, hoofdstuk 4, de verzen 2 tot en met 4.

Deze lijst bevat alle canonieke en deuterocanonieke bijbelboeken, met tussen haakjes de respectieve afkortingen. Al deze boeken zullen in de loop der tijd in www.bijbelencultuur.nl in de [Nieuwe Bijbelvertaling] beschikbaar komen. De reeds beschikbare boeken zijn vet gemarkeerd.

(Bron: Bijbel en cultuur)